Amit Singhal (Google search executive) mówi, że wykorzystane zostaną powiązania między obiektami takimi jak ludzie, miejsca i rzeczy, które Google zgromadziło w swojej tajemnej bazie danych przez ostatnie 2 lata. Powiązania te pozwolą na lepsze powiązanie fraz wyszukiwanych przez użytkowników. Przykładowo słowo ‘Google’ zostanie powiązane ze słowami takimi jak Larry Page czy Sergey Bryn (założyciele wyszukiwarki).

Obok tradycyjnych niebieskich wyników zapytań pojawią się powiązane atrybuty np. obok jakiegoś szukanego jeziora pojawią się dodatkowe atrybuty (parametry) takie jak temperatura, głębokość, miejsce znajdowania się itp. Przy niektórych zapytaniach już dziś pojawiają się na samej górze konkretne odpowiedzi na pytania takie jak „Kto jest prezydentem USA?”. Za niedługo będą udzielane także odpowiedzi na zapytania takie jak „10 największych jezior w USA” itp. Nie da się pomylić zamka błyskawicznego z budynkiem po przejściu do wyniku zapytania zwróconego przez Google.

Korzyści z tego typu powiązań odniesie nie tylko zwykły użytkownik ale także firmy, które będą mogły lepiej ukierunkować swoje reklamy na konkretnych odbiorców. Rozwiązanie to już jest wykorzystywane w znanych portalach społecznościowych takich jak Facebook. Jak widać stworzenie Google + miało nie tylko być kolejnym portalem społecznościowym lecz jednym ze środków wspomagających tworzenie dużej bazy wiedzy o zainteresowaniach użytkowników wykorzystywanych do stworzenia powiązań w semantycznym web.

Bardziej relewantne wyniki wyszukiwań pozwolą na dłuższe zatrzymywanie użytkowników na stronach i zwiększyć już i tak duże zaufanie do wyszukiwarki Google : – ) Pozwoli to na lepsze konkurowanie z portalami takimi jak Facebook czy Twitter. Dodatkowo oferowane będą „podpowiedzi” pod wyszukiwaniami o książki, gadżety, elektronikę itp., które jeszcze bardziej wydłużą obecność użytkownikach na stronach Google.

O semantycznych rozwiązaniach w największej wyszukiwarce świata mówiło się już od jakiegoś czasu ale ostatnio znów robi się o tym głośno i miejmy nadzieję, że za niedługo zobaczymy konkrety. Jeśli stanie się to faktem to z pewnością zawrzeje w branży SEO :- )

Image via Wikipedia

Jak zapewnie każdy zainteresowany branżą SEO dobrze wie, wyszukiwarka Google wprowadz(ił)a najnowszy algorytm o nazwie „Panda„.  W sieci można znaleźć wiele artykułów głoszących wszem i wobec o tym co niedobrego może spotkać posiadaczy witryn pozycjonowanych przez „nieudolne” firmy nastawione na szybkie rezultaty i zyski, o tym jak wiele może stracić firma, którą wspiera tysiące (najczęściej kiepskiej jakości) „precli” itp, o tym, że pozycjonowanie stanie się luksusem, na który stać będzie tylko najdroższe firmy..

W tym artykule postaram się spojrzeć na to wszystko z innej strony – semantycznej :- )

Znalazłem ostatnio artykuł na stronie bankier.pl o nazwie „Czy firmy powinny uważać na Pandę?„. Słowem komentarzu muszę powiedzieć, że trochę się zdziwiłem w miejscu, w którym autor pisze następująca tresć:

TOP10 na zdecydowaną większość fraz będzie okupowane przez bogatsze firmy, które dysponują olbrzymimi środkami.
Jak Google postrzega Polskę?
Wśród nich będzie się toczyła ciągła rozgrywka o kluczowe pozycje. Pozostałe pozycje będą dostępne głównie dla firm, które ograniczają wydatki na tę formę reklamy.

i dalej:

Podsumowując, uczciwe i rzetelne pozycjonowanie w niedalekiej perspektywie, będzie bardzo kosztowną usługą, w niektórych przypadkach porównywalną do kosztów reklamy w TV czy w radiu.

Czyżby Google całkowicie chciało wyeliminować małe firmy z widoczności w swojej wyszukiwarce ? Osobiście twierdzę, ze autor tego tekstu trochę przesadził. O ile mi wiadomo celem nowego algorytmu jest podniesienie jakości, obiektywności wyników oraz sprawieniu aby były one jak najbardziej relewantne do zapytań użytkowników. Wszyscy tylko piszą, że sieć jest zapełniona bezużetycznymi, wymuszonymi na siłę artykułami na potrzeby szybkiego zdobycia hiperłącza z tematycznej witryny, a nikt nie zastanowi się jak postawić na jakość rozpowszechnianej w nim treści. Analizując technologie semantyczne i to do czego mają służyć, samo nasuwa się na myśl stwierdzenie, że pozwolą one pomóc wielu witrynom aby ich treść stała się jak najbardziej przyjazna srogiej pandzie : -)…

Można by powiedzieć, że na semantycznych technologiach skorzystać mogą małe firmy, które nie muszą wydawać olbrzymich nakładów finansowych na „pozycjonowanie” swojej witryny. Co prawda unikalność i jakość artykułów na witrynie będzie zapewne kluczowym znaczeniem do zdobycia zaufania przez wyszukiwarki to jej semantyka zacznie nabierać coraz większego znaczenia.

Język RDF, a konkretnie znaczniki RDFa zostały stworzone po to aby przedstawić wyszukiwarce znaczenie treści na niej znajdującej się. Surowe dane mogą być przedstawione w postaci zrozumiałej zarówno dla ludzi jak i maszyn. Różne elementy witryny zostają połączone w taki sposób aby aplikacje mogły je lepiej pogrupować a nawet zinterpretować. Tworzą one niejako element zaufania dla naszej witryny. Dzięki znacznikom RDFa robot wyszukiwarki dobrze wie co jest na stronie, kiedy została ona stworzona i co elementy na niej znajdujące się tak naprawdę przedstawiają. Robot wyszukiwarki mając do porównania stronę, na której znajduje się przysłowiowy spam np. napisany w 5 minut precel, a stronę zoptymalizowaną od strony semantycznej (znaczeniowej) na pewno postawi w rankingu wyżej tą drugą…

Kolejna sprawa to tzw. mikroformaty. Znaczniki geo oraz hCard – w najdokładniejszy sposób określają dane kontaktowe firmy. Lokalny rynek stanie się coraz bardziej „promowany” przez wyszukiwarki. Dokładne oznaczenie lokalizacji stanie się sporym atutem. Mała rzecz, a często pomijana przez wielu webmasterów. Małe firmy skupiające się na lokalnym rynku nie muszą pozycjonować się na globalne frazy w stylu „wynajem rowerów” lecz „wynajem rowerów śląsk”.

Trzeba mieć również na uwadze wprowadzenie swojej witryny do tzw. social graph. O ile sam open graph protocol z popularnego portalu o skrócie fb, nie może być wprost nazwany technologią semantyczną to jest to rozwiązanie mające poniekąd niektóre z przesłanek web 3.0. W nowym algorytmie Google ma się pojawić tzw. przycisk „block this site”, który ma służyć uzytkownikom do wyrażania opinii na temat witryny. Opinie te mają być w niewielkim stopniu pomocne przy ocenie witryny przez nowy algorytm. Warto więc zadbać o to aby zaistnieć w społeczności „social media”, gdyż na pewno nie straci się na tym, a można jedynie sporo zyskać :- )

Czy aby więc na pewno pozycjonowanie w najbliższych latach stanie się luksusem tylko dla bogaczy ? Na pewno pisanie, że TOP10 będzie przeznaczone dla bogaczy jest kompletną bzdurą. Nie uważam, że zatrudnienie w dziale IT webmastera, który dobrze zoptymalizuje witrynę pod względem smentycznym, wynajęcie dobrego copywritera oraz człowieka od reklamy w wyszukiwarce będzie kosztem porównywalnym z reklamą w TV, na który stać tylko duże przedsiębiorstwa…

Ostatnia sprawa to termin kiedy w Polsce zagości Panda. Ponoć ma to nastąpić lada moment. W USA już jest. Czy aby niektóre z jej założeń nie są już zauważalne w Polsce ? – na to pytanie odpowiedzcie sobie sami :- )

I co dalej ? Jak powiedzieć robotom semantycznych wyszukiwarek/składnic danych o naszej stronie dzięki czemu zwiększymy jej widoczność i użyteczność ?


Jeśli zdecydowaliśmy się na wprowadzanie znaczników RDFa bezpośrednio w kodzie na swojej stronie wykorzystując różne ontologie wystarczy wykonać następujące kroki:

1) uzupełniamy nagłówek strony, DOCTYPE:

<!DOCTYPE html PUBLIC "-//W3C//DTD XHTML+RDFa 1.0//EN" "http://www.w3.org/MarkUp/DTD/xhtml-rdfa-1.dtd">
<html xmlns="http://www.w3.org/1999/xhtml" version="XHTML+RDFa 1.0" xml:lang="en">
<head>
<meta http-equiv="Content-Type" content="text/html; charset=UTF-8"/>
</head>

2) Opisujemy kod wykorzystując np. ontologię DC i FOAF:

<p>Nazywam się <span property="foaf:nick">Kowalski Jan</span> i lubię słuchać
<a href="http://www.neubauten.org/" rel="foaf:interest"
xml:lang="de">Einstürzende Neubauten</a>.
</p>
<p>
Moja<span rel="foaf:interest" resource="urn:ISBN:0752820907">ulubiona książka to<span about="urn:ISBN:0752820907"><cite
property="dc:title">Weaving the Web</cite> autorstwa
<span property="dc:creator">Tim Berners-Lee</span></span>
</span>
</p>

Powyższe dwa kroki pokazują przykład wykorzystania kodu źródłowego strony i jej lekką modyfikację przez odpowiednie znaczniki. Jest to jedna z możliwości publikacji RDF (Embedded RDF).

Druga metoda nie polega na zagnieżdżaniu semantyki w istniejącym kodzie lecz na podaniu przed znacznikiem zamykającym stronę fragmentu, który zawiera tylko i wyłącznie opis z wykorzystaniem wybranej ontologii. Taka możliwość powoduje jednak redundancje danych na stronie lecz jest bardziej czytelna dla człowieka.
Przykładem takiej możliwości jest wykorzystanie automatycznego generatora ontologii Good Relations, który tworzy nam przeźroczystego div’a gotowego do wklejenia na stronę.
Generator dostępny pod tym adresem – http://www.ebusiness-unibw.org/tools/grsnippetgen/. Istnieją też inne generatory do konwersji plików RDF na kod RDFa takie jak RDF2RDFa, który można użyć na stronie http://www.ebusiness-unibw.org/tools/rdf2rdfa/.

Druga z metod umieszczenia semantycznych danych polega na stworzeniu pliku RDF/XML np. semanticweb.rdf. W tym przypadku wystarczy dodać tylko jedną linijke w nagłówku strony:

<head>
<link rel="meta" type="application/rdf+xml" title="dane RDF/XML naszej firmy" href="http://www.seoshop.org/semanticweb.rdf" />
</head>

Koniecznie trzeba się upewnić czy serwer na którym znajduje się strona zwraca odpowiedni typ podczas pobierania pliku semanticweb.rdf (Content-Type: application/rdf+xml):

przykład pliku .htaccess:
AddType application/rdf+xml .rdf

Opisanie swoich danych na stronie nie oznacza, że zostanie ona dodana do chmury Linked Open Data i stanie się częścią semantycznej sieci www. Jak to zwykle bywa trzeba się samemu o to postarać…

W obu przypadkach publikacji danych na stronie, można odwiedzić następujące adresy www w celu zaindeksowania swojej strony:

Sindice – http://sindice.com

- semantyczna wyszukiwarka, która umożliwia bezpośrednie przesłanie swojej strony przez formularz lub też umożliwia przesłanie pliku .rdf zgodnie z druga opisywaną metodą. Można też ten proces zautomatyzować przez wykorzystanie udostępnionego interfejsu REST API lub RPC API:

przesłanie jednego lub więcej adresów przez plik tekstowy:
curl -H "Accept: text/plain" --data-binary @urls.txt  http://sindice.com/api/v2/ping
lub gotowy skrypt np. w PHP:
...
$client = new xmlrpc_client(" http://sindice.com/xmlrpc/api");
$payload = new xmlrpcmsg("weblogUpdates.ping");
...

Yahoo Search Monkey

- http://siteexplorer.search.yahoo.com/submit

URIBurner – http://uriburner.com/

- URIBurner to serwis, który posiada chyba najprostsza metodę wysłania swoich semantycznych stron do jego składnic danych. Oparty jest on o technologię Virtuoso’s Sponger, który jest wręcz semantycznym kombajnem zbierającym prawie wszystko co się da. Jest on w stanie pobrać semantyczne opisy zarówno z dokumentów html, plików .doc, .ppt jak i plików multimedialnych. Tworzy z nich odpowiedni graf RDF a następnie ponownie przekształca do postaci HTML lub do RDF w różnych postaciach (RDF/XML, text/n3, turtle, JSON). Prezentacje owego „kombajnu” można znaleźć na stronie http://virtuoso.openlinksw.com/dataspace/dav/wiki/Main/VirtSponger.

Aby dodać stronę do URIBurner’a wystarczy wpisać następujący adres w swojej przeglądarce:

http://linkeddata.uriburner.com/about/html/<nasza strona>
gdzie <nasza strona> to oczywiście URI naszej strony www np.:
http://linkeddata.uriburner.com/about/html/http://semantictechnology.eu

PingTheSemanticWeb.com

- umożliwia przesyłanie swoich grafów w plikach .rdf oraz podobnie jak Syndice udostępnia swoje API do pingowania.

Swoogle

- jedna z pierwszych wyszukiwarek semantycznych. Swoją stronę można dodać pod następującym adresem http://swoogle.umbc.edu/index.php?option=com_swoogle_service&service=submit

Opisywane metody indeksacji semantycznej strony www nie są zapewne jedynymi metodami a opisane serwisy jedynymi istniejącymi. Jeśli znalazłeś jakieś inne ciekawe miejsca, które to umożliwiają daj znać ! : )
Warto już dziś tworzyć semantyczne Web, które staną się częścią powiększającej się chmury Linked Open Data. O korzyściach SEO płynących z takiej reprezentacji danych typu widoczność i użyteczność nie trzeba po raz kolejny powtarzać…

Dodatek ten w sposób automatyczny generuje znaczniki RDFa ze słownika ontologii Good Relations dla sklepu internetowego działającego na platformie Magneto. W jakim celu to robi ? Trochę na ten temat pisałem w poście pt. „SEO Web 3.0 – pozycjonowanie przy użyciu RDFa, Microformats i ontologii”. Ontologia Good Relations służy do opisu produktów, ich cen i informacji na temat organizacji w sposób odpowiedni dla semantycznej sieci www, czyli w sposób umozliwiający wykorzystywanie opisanych danych przez różne semantyczne aplikacje działające w chmurze LOD (Linked Open Data) (trochę dziwnie to brzmi ale rzeczywiście o to mniej więcej chodzi : ) ).

Na oficjalnej stronie Magento można przeczytać jakie są zalety rozszerzenia MSemantic. Do niektórych z nich można zaliczyć:

• automatyczne powiadamianie wyszukiwarek internetowych
• udowodnione korzyści SEO (serwis firmy Best Buy, który odnotował 30% wzrost ruchu)
• generowanie opisów dla Yahoo oraz Rich Snippetów Google

Dodatek ten jest w 100% darmowy i można go pobrać na oficjalnej stronie Magento.

Bardziej szczegółowy opis ontologii Good Relations zostanie zaprezentowany niebawem w najbliższych artykułach, a jeśli ktoś ma chęci i czas to zapraszam do przestudiowania oficjalnej dokumentacji na stronie ontologii Good Relations : )

W poście pod tytułem „Rich Snippets – efektywniejsze SEO ?” pisałem, że wyszukiwarka Google wprowadziła tzw. Rich Snippety, czyli możliwość uwzględniania w wynikach wyszukiwania strukturalnych danych ze strony www. Strukturalne dane były do tej pory umieszczane za pomocą standardu RDFa oraz mikroformatów. Wraz z rozwojem najnowszej wersji HTML pojawiła się kolejna, czyli trzecia możliwość tworzenia takich danych. Umożliwia to Microdata. Microdata to nic innego jak zbiór odpowiednich znaczników, które podobnie jak wspomniane wcześniej technologie, dążą do przedstawiania danych w postaci obiekt-własność-wartość. Oto dwa przykłady, które trochę wyjaśnią o co chodzi:

<section itemscope>
<h1 itemprop="name http://przyklad.pl/fn">Kundel</h1>
Kundel to bardzo miły pies, którego najczęstsze kolory to <span
itemprop="http://przyklad.pl/color">biały</span> oraz <span
itemprop="http://przyklad.pl/color">czarny</span>.
</section>

Powyższy opis jest jednak bezwartościowy gdyż nie da się go w żaden sposób użyć przez innych użytkowników w swych aplikacjach, gdyż opisywany obiekt (item) nie posiada typu, który powinien być wskazany przez odpowiedni adres adres URL (pod nim można również umieścić odpowiednią ontologię używaną w opisie):

<section itemscope itemtype="http://przyklad.pl/ontologia/animals#dog">
<h1 itemprop="name http://przyklad.pl/fn">Kundel</h1>
Kundel to bardzo miły pies, którego najczęstsze kolory to <span
itemprop="http://przyklad.pl/color">biały</span> oraz <span
itemprop="http://przyklad.pl/color">czarny</span>.
</section>

Format Microdata podobnie jak pozostałe dwa umożliwia nam opisywanie wydarzeń (Events), ludzi (People), organizacji (Organization), recenzji (Reviews), przepisów (Recipes), produktów (Products). Opis w formacie Microdata jest bardzo zbliżony do tego wykorzystywanego przez pozostałe dwa formaty. Na anglojęzycznej Wikipedii możemy przeczytać, że Microdata jest pewnym uproszczeniem standardu RDFa. Na stronach „Google dla Webmasterów” możemy porównać przykładowe opisy jakiegoś obiektu w tych trzech formatach. Różnice występują tylko w składni. Idea opisu pozostaje identyczna.
Przykładowo chcąc opisać dzisiejszy koncert Sting’a na nowo otwartym stadionie Euro 2012 w Poznaniu można by to zrobić w następujący sposób:

<div itemscope itemtype="http://data-vocabulary.org/Event">
<a href="http://www.sport.com/events/nowystadionwpoznaniu" itemprop="url" >
<span itemprop="summary">Koncert Sting'a w Poznaniu</span>
</a>
<img itemprop="photo" src="sting.jpg" />
<span itemprop="description">Z okazji otwarcia stadionu na Euro 2012 w Poznaniu zagra gościnnie gwiazda światowej sceny muzycznej - Sting!</span>
Kiedy:
<time itemprop="startDate" datetime="2010-09-20T19:00-08:00">Oct 15, 7:00PM</time>—
<time itemprop="endDate" datetime="2010-09-20T19:00-08:00">Oct 15, 9:00PM</time>
Gdzie:
<span itemprop="location" itemscope itemtype="http://data-vocabulary.org/​Organization">
<span itemprop="name">Stadion w Poznaniu</span>
<span itemprop="address" itemscope itemtype="http://data-vocabulary.org/Address">
<span itemprop="street-address">Sportowa 16</span>,
<span itemprop="locality">Poznań</span>,
<span itemprop="region">PL</span>
</span>
<span itemprop="geo" itemscope itemtype="http://data-vocabulary.org/​Geo">
<meta itemprop="latitude" content="45.884945"></meta>
<meta itemprop="longitude" content="-145.444446"></meta>
</span>
</span> Kategoria: <span itemprop="eventType">Koncert</span>
</div>

Google na swoim blogu 11 marca 2010 ogłosiło wykorzystywanie tego formatu do wyświetlania strukturalnych danych ze stron www w swoich SERP’ach. Oczywiście wszystko jest dopiero w fazie początkowej i nikt nie gwarantuje, że jeśli ktoś stosuje takie dane na swojej stronie to wyszukiwarka te dane wyświetli w swoich Rich Snippet’ach.

Jak widać wyszukiwarka Google poważnie podchodzi do strukturalnych danych w swoich SERP’ach co może mieć wpływ na widoczność strony oraz jej użyteczność (Web usability). Co ciekawe parę miesięcy temu Google ogłosiło wykupienie Metaweb a z nią jej bazy wiedzy Freebase. Google wierzy, że jej zasoby będą nieodzownym źródłem wspierającym tworzenie jak najbardziej relewantnych wyników zapytań wprowadzanych przez użytkowników do wyszukiwarki, ale o tym może w kolejnym poście…

Czy to oznacza początek semantycznych systemów CMS ? Obstawiam, że tak. Przełom roku 2010/2011 powiniem zaowocować „wysypem” implementacji semantycznych technologii w innych bardzo znanych systemach zarządzania treścią takich jak WordPress czy Joomla…

Jak można przeczytać na oficjalnej stronie tego systemu, wykorzystano między innymi słowniki takich ontologii jak FOAF, SIOC, SKOS czy Dublin Core. Mapowania zapisywane są w odpowiednich tablicach modułów i są w pełni edytowalne w podobny sposób co formularze czy linki.

W innych systemach zarządzania treścią np. WordPress czy Joomla, nie wykorzystywano do tej pory na taka skalę możliwości semantycznych technologii. Patrząc na listę pluginów systemu WordPress widać zaledwie dwa, wykorzystujące takową możliwość. Pierwszy z nich to wp-RDFa, który korzysta z ontologii Dublin Core i FOAF. Drugi to Image Licenser, który taguje w odpowiedni sposób pliki graficzne wykorzystując do tego RDFa. Natywna funkcjonalność jest jednak o wiele lepsza niż plug-in. Przeszukując dodatki dla systemu Joomla nie znalazłem żadnego, który by wykorzystywał omawiane technologie.

Jakie są zalety wykorzystania takiego „semantycznego tagowania” za pomocą Drupal ? Na pewno przekształcenie swojej strony w stronę typu machine-readable. Strona staje się cześcią projektu Linked-Data. Twoje dane staja się możliwe do wykorzystania przez semantyczne aplikacje. Strona staje się bardziej widoczna w wyszukiwarkach takich jak Yahoo czy Google (przykład Search Monkey czy Rich Snippets).

Kierunek jaki obrał Drupal w implementowaniu nowinek, jest jak najbardziej pożądany dla użytkowników sieci Web 3.0.  Dla użytkowników systemu WordPress, którzy nie są w temacie, fakt ten zapewne nie skłoni do myślenia. Ci drudzy na pewno częściej będą sięgać po Drupal a nie WordPress…

Działanie systemu Drupal z wykorzytsaniem technologii Web 3.0 można podejżeć na filmiku poniżej:

Co z tego wynika ? Można dzięki temu osiągnąć wzrost CTR (click-through rate), spadek Bounce Rate, zwiększyć ruch na stronie. Jest to jedna z idei SEO. Jeśli chodzi o samą pozycję w wyszukiwarce to na stronach Google dla Webmasterów możemy się dowiedzieć, że:

Marking up your data for rich snippets won’t affect your page’s ranking in search results

Rich Snippets w praktyce:

Opisywać możemy następujące elementy (na dzień dzisiejszy tylko w języku angielskim) za pomocą microformats albo RDFa (bez znaczenia, który sposób wybierzemy):

• reviews
• people profiles
• business listings
• events

Przykładowy opis z wykorzystaniem microformats:

<div class="hreview-aggregate">
<div class="item vcard">
<h1 class="page-title fn org">Pizza My Heart</h1>
...
<span class="count">7</span> reviews
<span class="pricerange">Under $10 peer entre</span>
</div>
</div>

Te same informacje zapisane przy użyciu RDFa:

<div xmls:v="http://rdf.data-vocabulary.org/#" typeof="v:Review-aggregate">
<div rel="v:itemreviewed">
<span typeof="v:Product">
<h1 property="v:name">Pizza My Heart</h1>
<span property="v:count">7</span> review
<span property="v:pricerange">Under 10$ per entree</span>
</div>
</div>

Ktoś kto umieści na swojej stronie dane zapisane w ten sposób może je przetestować pod adresem: http://www.google.com/webmasters/tools/richsnippets?. Narzędzie to pokaże jak wprowadzone dane prezentowałyby się w wyszukiwarce. Dodanie na stronę takich danych nie gwarantuje jednak pokazywanie ich w wynikach wyszukiwania. Algorytm Google pokazuje je tylko wtedy kiedy uzna, że są one przydatne użytkownikowi. Można też poinformować Google o dodaniu strukturalnych danych na stronie pod adresem http://www.google.com/support/webmasters/bin/request.py?contact_type=rich_snippets_feedback wypełniając formularz.

Przeglądając opinię osób, które zdecydowały się na taką formę opisu danych na stronie nie zauważyłem jednoznacznej odpowiedzi na pytanie postawione na początku. Oto kilka wypowiedzi z różnych list dyskusyjnych:

(…) So, in my mind, it appears that while we saw a benefit from the implementation of rich snippets, we subsequently saw some kind of penalty or filter applied against us because we increased traffic too much – all through a technique that Google are encouraging people to use.

(…) I’ve just got to think something else is going on with that traffic drop. I’ve seen several site that added RDFa mark-up and weren’t hurt at all – in fact, they were helped, as was your initial experience.

(…) no noticeable changes to existing traffic trends.

Tak czy inaczej warto mieć w kręgu zainteresowań temat Rich Snippets, Microformats oraz RDFa. W przyszłości zapewne coraz więcej rozwiązań będzie zaimplementowanych w wyszukiwarkach, które będą wykorzystywały semantyczne znaczniki na stronach www. Jak to wpłynie na jej optymalizację w wyszukiwarkach ? – czas pokarze.

Narzędziem, który postanowił z tym walczyć jest projekt o nazwie Bueda. Bueda wykorzystując analizy semantyczne, tagi generowane przez użytkowników oraz istniejące ontologie dostarcza użytkownikowi informacji, które mogą być wykorzystane w celu sensownej kategoryzacji, rekomendacji, optymalizacji wyszukiwania czy też dotarcia do odpowiedniej grupy docelowej w ogłoszeniach, reklamach…

Bueda oferuje API, za pomocą którego developer może otrzymać „czyste” tagi z wprowadzonej wcześniej „mieszanki brudnych tagów” . Chodzi o to, aby odzwierciedlały one jak najdokładniej to co się pod nimi kryje. W efekcie otrzymujemy wzrost efektywności serwisu oraz zadowolenie czytelników.

Bueda API jest darmowe ponieważ cały projekt jest jeszcze w fazie beta. W przyszłości ma stać sie płatne. Ograniczenie nałożone na wersję beta jest takie, że aby otrzymać API key musimy ustawić się w kolejce oczekujących oraz maksymalnie w ciągu miesiąca możemy wysłać 10,000 żądań. W odpowiedzi na żądanie API oferuje dane w formacie JSON (JavaScript Object Notation). JSON to popularny w internecie lekki format wymiany danych niezależnym od konkretnego języka programowania. W porównaniu do języka XML, oferuje on łatwiejszy i szybszy dostęp do danych z poziomu JavaScript.

Każdy kto chce zobaczyć Buedę w akcji może to zrobić tutaj.

Jeśli jesteś biegły w języku angielskim zobacz wywiad z Vasco Pedro (CEO Buedy). Mówi w nim między innymi o znaczeniu portugalskiego słowa „Bueda”, ontologiach, przyszłości wyszukiwania informacji online:

Za czasów Web 1.0 sprawa była całkiem prosta bo ograniczała się do kilku meta tagów (description i keywords) + dodanie stron do paru lepszych katalogów np. DMOZ. Całe to „pozycjonowanie” było jednym wielki spamem, przez który wyniki zwracane przez wyszukiwarki daleko odbiegały od ideału i można było nimi w łatwy sposób manipulować. Wyszukiwarki nie rozumiały oczywiście tekstu na żadnej z indeksowanej stron.

W 1998 roku Larry & Sergei opracowali wskaźnik Page Rank (PR), który w wielkim skrócie mówi, że:

• link do strony jest „głosem” na nią
• link linkowi nie jest równy.. więc
• ważne kto linkuje do strony (im ważniejsza strona, często odwiedzana tym lepiej)

Algorytm PR nie jest znany. Powstało swego czasu wiele „firm” zajmujących się pozycjonowaniem. Istnieje masa pozycjonerów/spamerów bombardujących Google linkami na różnego rodzaju stronach śmietnikach, preclach, niby katalogach. Powstają systemy wymiany linków rotacyjnych, wiele stron za umieszczenie u siebie odnośnika żąda nie małej gotówki (jak to zresztą a w życiu bywa). Powstają linki sponsorowane w Google (AdWords).

Ważne aby pamiętać o następujących rzeczach:

• Page title
• Anchor text
• Mod rewrite
• Image alt
• Content
• Mapa strony
• Serwisy społecznościowe
• Dobra użyteczność witryny, jej architektura
• … i jeszcze kilka innych rzeczy

Pozycjonowanie w sieci Web 2.0 nadal pozostawia wiele do życzenia. Wyszukiwarki nadal nie znają znaczenia treści zamieszczanej na stronach www.

Lekarstwem na to może okazać się semantyczna sieć www. Użytkownik nie jest uzależniony tylko i wyłącznie od wyszukiwarki. Odpowiednio zaprogramowany agent może pobierać bezpośrednio interesujące nas dane prosto ze stron innych użytkowników i wykorzystując SPARQL dostarczyć nam je od razu (nie trzeba czekać na zaktualizowanie zasobów wyszukiwarki). Możemy budować własne aplikacje przeszukujące semantyczne zasoby zapisane w plikach RDF już dziś. Resource Description Framework – in – attributes (RDFa) pozwala na zapis trójek s-p-b bezpośrednio na stronach www. Już niemal rok temu (maj 2009) Google i Yahoo ogłosiło wspieranie semantycznych znaczników w swoich wyszukiwarkach. Ponadto rozpoznają one znaczniki Microformats:

• hCalender
• Hcard
• HReview
• Geo
• VoteLinks
• rel-tag
• …

Na konferencji Search Engine Strategies 2010 Copenhagen: Web 3.0: How the Semantic Web will revolutionize Search Marketing and eCommerce poruszano min. zagadnienia opisu witryn sklepów internetowych przy pomocy ontologii takich jak Good Relations, eClassOWL czy będącej w trakcie budowy przez  The Federal Economic Chamber of Austria, the e-business standardization initiative AustriaPRO, the Austrian National Tourist Office, and Smart Information Systems ontologii EBSemantics. Przedstawiano po raz kolejny efekty zamieszczenia na stronach sieci sklepów BestBuy znaczników RDFa oraz ontologii Good Relations – 30% wzrost ruchu na stronie oraz 15% wzrost CTR (Click-through-Rate). Ze znanych witryn na świecie wykorzystujących semantyczne technologie trzeba wspomnieć o New York Times, BBC, TESCO, katalog O’Reilly czy The White House…

Przyjazny tutorial RDFa można znaleść na stronie RDFA for HTML Authors

Dla osób, które nie miały styczności z ontologiami przed czytaniem o RDFa powinny się zaznajomić przynajmniej z takowymi:

• Friend of a Friend (FOAF)
• Dublin Core (DC)